«حقوق شهروندان، ناموس حاکميت است»دانشجو آه مضلومان را فرياد مي‌زند تا خواب را از چشمان مسئولان بي‌کفايت بربايد و تدبير عقلاني جاي خواب و خيال موهوم را بگيرد. اما متأسفانه انگار دراين ديار آن‌چه هميشه تکرار مي‌شود، تاريخ است و آن‌چه نه تکرار حتي يک‌بار هم اتفاق نمي‌افتد، "عبرت" است. زبان غيرپاسخگو نتيجه‌ي منطقي گوش ناشنواست.دانشجو همچون يکي از محورهاي اساسي جامعه‌ي مدني اين حق و شايد تکليف را دارد که آزادانه قدرت را به چالش کشيده و خواستار اداي حقوق جامعه و پاسخگويي از جانب قدرتمندان باشد، بي‌گمان هرگونه مانعي برسرراه اين ارتباط دوسويه سالب مشروعيت مسببان خواهد بود.هفت سال پيش در دولت اصلاحات اکبرمحمدي دانشجوي فعال، منتقد و معترض در حادثه‌ي کوي دانشگاه، حاکميت محکوميتش را تحکيم بخشيد تا درس عبرتي باشد براي منتقدان و معترضانØ› اما اين زبان منتقد هرگز اعلان حقيقت را به سکوت مصلحت نفروخت و امروز با مرگ خود در دولت اصولگرا حسرت شنيدن يک "آخ" را بر دلشان گذاشت. بي‌ترديد اين فاجعه نشان از محروم ماندن زندانيان سياسي از حقوق اوليه‌شان دارد و با توجه به پيشينه‌ي اين قضايا عدم توجه‌ي اراده‌ي حاکميت براي جلوگيري از تداوم اين روند مشهود است.قوه‌ي قضائيه از زماني که نه در شأن يک داور بلکه در قدوقواره‌ي يک بازيگر در ميدان رقابت مدني و سياسي حضوريافته است، البته که نتيجه‌ي بازي از قبل مشخص خواهد بود. باتوجه به مرگ اکبرمحمدي و وجود سوالات و ابهامات بسيار پيرامون آن، آن‌چه ضرورتش غيرقابل انکار است، پاسخگويي مسئولان زندان و قوه‌ي قضائيه در خصوص اين حادثه است، چراکه زنداني محکوم به تحمل دوران محکوميت خويش است نه تهديدهاي جاني و رواني.اتحاديه‌ي دموکراتيک دانشجويان کرد ضمن تسليت اين فاجعه به جامعه‌ي دانشگاهي روشنفکران، فعالان مدني و خانواده‌ي محترم ايشان، خواستار پاسخگويي سريع و صريح مسئولين امر در جهت شفاف‌سازي علت مرگ ايشان است.اتحاديه‌ي دموکراتيک دانشجويان کرد9/5/1385